De elfjes van avondrood – Deel 6
06-06-2009
Aan de rand van Elfhoven lag een poel waar elke avond bij het verschijnen van het avondrood een groep elfjes samenkwam. Deze groep, ook wel de elfjes van avondrood genoemd, was min of meer verstoten uit het dagelijkse leven van Elfhoven. Het bestaan van deze elfjes bestond uit twee belangrijke activiteiten; Het gelukkig maken van andere elfjes en het zelf gelukkig worden. Hoewel geen enkele elf daar iets op tegen kon hebben, zorgde de manier waarop het een en ander gebeurde toch voor afkeur. De elfjes van avondrood maakten andere elfjes gelukkig door hun vleugeltjes strak te wrijven. In ruil daarvoor ontvingen zij goudstukken. Vervolgens kochten zij met deze goudstukken coco-poeder. Dit poeder maakte hen gelukkig. Echter, dit geluk was meestal van korte duur. Bovendien was het coco-poeder ook heel slecht voor hun gezondheid. Bij langdurig gebruik konden de vleugeltjes broos worden en afbrokkelen. Het coco-poeder was een beetje te vergelijken met het laagkruid, alleen was het veel schadelijker.
Zoals gezegd was niet elke elf te spreken over de bezigheden van de elfjes van avondrood. Zij vonden het vies en verderfelijk. De poel waar de elfjes van avondrood samenkwamen, werd daarom ook wel de poel der zonde genoemd. Nog niet zo lang geleden trokken de elfjes van avondrood door Elfhoven om aan goudstukken te komen. Omdat er hierbij veel overlast werd veroorzaakt voor andere elfjes, werd er naar een oplossing gezocht. Toen elf Jacques van Alexandrië boommeester werd, was een van de eerste dingen die hij deed een oplossing vinden voor deze overlast. Hij liet een plek inrichten aan de rand van Elfhoven waar de elfjes van avondrood hun gang konden gaan
Hoewel geen enkele elf directe problemen had met deze situatie, werd het gebeuren rondom de poel der zonde bedreigd. Een groep elfjes was namelijk van mening dat de elfjes van avondrood terug naar school moesten om het een en ander bij te leren. Daarna zouden zij hun dagelijkse bezigheden kunnen staken en een, volgens hen, echt elfwaardig bestaan en bovendien een gezonder bestaan kunnen leiden. Diep van binnen was elke elf het hiermee eens en voor één keer leken alle vleugels in Elfhoven dezelfde kant uit te wijzen. Maar al spoedig werd duidelijk dat er toch wat haken en ogen aan het idee zaten. Met het terugsturen naar school zou ook de verzamelplaats bij de poel worden opgeheven en daar was niet elke elf het mee eens. De plek bij de poel was speciaal ingericht om de overlast in de rest van Elfhoven terug te dringen. Bovendien werd er ook toezicht gehouden op de zwakkere elfjes van avondrood. Als ze ziek werden, waren er altijd andere elfjes om ze weer gezond te maken. Als er elfjes waren die hun vleugeltjes strak lieten wrijven maar geen goudstukken gaven, waren er ook andere elfjes om deze vervelende elfjes op te pakken. Maar aan deze situatie zou dus een eind komen.
Bovendien werd er van uitgegaan dat het strak wrijven van vleugeltjes zou stoppen met het verdwijnen van de verzamelplaats. Hieraan werd sterk getwijfeld door de meeste elfjes, want zo lang er elfjes zijn, zal er ook de behoefte blijven bestaan aan vleugeltjes die wat aandacht verdienen.
Hoewel het plan nog moest worden goedgekeurd door de beruchte raad van elf stond vast dat er altijd een groep elfjes was die zich genomen voelde, maar de vraag bleef welke groep en op welke wijze.
Rick Neijssen home | Elfhoven overzicht
|
