Bijenstekeligheden september
Barst

De laatste weken wordt Eindhoven overspoeld met een nieuwe leus: “Eindhoven barst van de ambitie, u ook?” Nu is het, letterlijk genomen, zeer moeilijk, ik zou liever zeggen onmogelijk voor mensen om te barsten. Deze activiteit is slechts voorbehouden aan voorwerpen zoals glazen, ruiten en eieren. Maar ja, voorwerpen kunnen weer geen ambities hebben... hoewel.
In Eindhoven bevond zich een ei met zeer hoge ambities: het PopEi. PopEi is de naam van de stichting die tot doel heeft om aan mensen van alle leeftijden cultuur ondersteunende faciliteiten met het accent op muziek te bieden. Jarenlang zat de stichting in een gebouw aan de Zoutstraat, maar daar groeide ze uit haar jasje. Het gevolg was, na een jarenlange, zoektocht, de verhuizing naar Strijp-S. Met de verhuizing vond tevens een uitbreiding van de repetitieruimtes plaats. Van 5 naar 16 ruimtes. Daarnaast kwamen er betere studiofaciliteiten en een klein podium. Bovendien werd het horeca-gedeelte flink uitgebreid. Het idee hierachter was dat PopEi met het behulp van het horeca-gebeuren op den duur zichzelf gedeeltelijk kon bedruipen. Om dit te bewerkstelligen werd de organisatie aangepast. Het managementteam bestond uit de directeur, hoofd financiën (tevens adjunct directeur), hoofd horeca, hoofd keuken, hoofd programmering en hoofd technische dienst. Dit organigram doet mij meer denken aan een kookstudio dan aan stichting die zich bezig houdt met het muzikale gebeuren in en rondom Eindhoven.
Helaas kon PopEi het financieel niet bolwerken. En tot overmaat van ramp ontstond er een geruchtenstroom met als dieptepunt een anonieme brief die aan alle fracties was gericht. Hierin stonden ondermeer ernstige beschuldigingen aan het adres van de directeur. We zullen nooit weten of deze geruchtenstroom heeft meegewerkt aan de neerwaartse spiraal waarin PopEi zich bevond. Feit is dat ze nul op het rekwest kregen toen ze een eenmalige subsidie vroegen. Dit verzoek werd resoluut verworpen door het college van B&W.
De hele situatie roept bij mij wat vragen op; de eerste vraag is waarom het verzoek van PopEi nooit bij de gemeenteraad is gekomen. Normaal worden dit soort beslissingen door laatstgenoemd orgaan genomen, maar voordat het zover heeft kunnen komen was er al een faillissement uitgesproken. Voelde men al nattigheid.
De tweede vraag is in hoeverre deze geschiedenis van invloed is op soortgelijke cases. Momenteel zijn we al maanden bezig met de soap rondom Plaza Futura. Ik zal niet zeggen dat we met een identieke situatie zitten, maar er is toch sprake een aantal raakvlakken. De belangrijkste zijn de absurde ambities en de zwakke financiële onderbouwing. Mocht de wethouder van Cultuur haar plannen toch door willen drukken, zou ze de illusie kunnen wekken dat ze de ene culturele instelling belangrijker vindt dan de andere.
Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk wat er nu met de muzikanten moet gebeuren die gebruik maken van de faciliteiten van PopEi. Wat kunnen zij nu de stekker uit PopEi is getrokken? Okay, akoestisch spelen levert weliswaar leuke dingen op; denk aan MTV Unplugged, de 2 metersessies en The Naked Truth, maar dat is niet wat ik bedoel. Eindhoven kent een sterke muziekcultuur en dat moeten we zo houden. De laatste stand van zaken is dat er een interim-manager is aangesteld en dat de faciliteiten weer door de heren en dames muzikanten gebruikt kunnen worden. De stadspartij heeft zich voorgenomen om te controleren of dit zo blijft want muzikanten moeten hun Ei kwijt kunnen. Zo niet, dan barst de bom.
>terug naar bijensteken overzicht< | >terug naar home<
|