|
Afval heeft een toekomst.
| |
|
|
| In de jaren 60 hadden alle huishoudens van Nederland een Metalen Vuilnisbak. Ik heb die van mijn ouders nog steeds. Een beetje een nostalgisch ding. Je ziet ze ook wel in tuinen staan met planten er in of in felle kleuren beschilderd. De vuilnisbak werd eens in de week geleegd, in een vrachtwagen, waar de vuilnisbak in werd gehangen en dan leeg gekiept. Een keer per week was voldoende. Er is later nog een plastic zak voor ontworpen, donker grijs, die er precies in paste. Handig met aan de straat zetten. Als je hem naast de huidige bakken zet die wij nu nodig hebben dan valt één ding op. De grijze bak van nu is veel |
|
 |
| groter. Om precies te zijn: de vuilnisbak van toen was maar 40 liter . De grijze container die wij nu vol aan de straat zetten is 140 liter (klein formaat) of 240 liter (groot formaat). En een van 360 liter bestaat ook al! De groene trouwens ook. Wij maken dus met z'n allen drie tot zes keer zo veel afval aan als veertig jaar geleden. Om je dood te schamen, dat moet echt anders. |
 |
 |
|
Als jij bij de super een pakje kauwgom koopt dan zitten de gommetjes in een doordrukstrip. Per strip zit daar dan een kartonnen wikkel om en een |
kunststof folie. Zo een doosje kauwgom levert dus heel veel afval op. Ik kan me nog herinneren dat ik mijn eerste Stimerolletje kreeg. Prima kauwgom in één stevige wikkel. En ik vouwde die dan elke keer dicht en stopte die dan terug in mijn broekzak. Ik heb de proef op de som gedaan. Hoeveel afval was dat toen en hoeveel is het nu: meer dan zes keer zo veel. Om je dood te schamen, dat moet echt anders.Er zijn verschillende manieren om met afval om te gaan. Stap één is terugdringen. Stap twee is eenmalig hergebruiken. Stap drie is totale recycling. Ik wil ‘t hier graag even hebben over recycling of terugwinning. En dat begint bij scheiden van afval.
In Nederland zijn we al jaren bezig met het scheiden van afval. Op dit moment scheiden we thuis al het groen, glas (tot 90%!!), papier en de batterijen. Daarnaast wordt op de milieustraat nog veel meer gescheiden, maar dan wordt wel van de burger verwacht dat hij het er naar toe brengt. Er zijn nog mogelijkheden om oude kleding weg te brengen en de welvaartsresten kunnen naar de kringloop. Wij zijn zo met z'n allen lekker bezig. |
De laatste troef in de strijd tegen de afvalberg is het scheiden van kunststof. Plastic. Alle Nederlandse gemeenten zijn vanaf januari 2010 verplicht om kunststof (verpakkings-) afval gescheiden in te zamelen. Eersel is daar, als eerste gemeente in de regio, al in januari van dit jaar mee begonnen. Eindhoven heeft ook een plan. Het is voorlopig een proef, maar zoals het er nu al uitziet maakt het een heel definitieve indruk. Allereerst is het natuurlijk een heel goede zaak dat het afval gescheiden wordt in gezameld. Prima. Maar nu de uitwerking.
Van al het afval dat overblijft nadat wij al de huidige scheiding goed hebben aangebracht is MEER DAN DE HELFT van plastic. |
|
 |
En dan heb ik het over de inhoud, zeg maar: “hoe groot dat het is”. Maar als je het plastic in elkaar drukt dan blijft er heel erg weinig volume over en voelt het pakketje best wel stevig aan. Na een weekje experimenteren kom ik tot de conclusie dat ik per week een half kilootje aan plastic moet kunnen produceren. Van oude tandenborstels tot vleesschaaltjes van de super en de folies om de tijdschriften. Als het even kan sloop ik de zaken ook uit elkaar om het plastic en ook uit te krijgen en dapper verder te persen. Hoe doet de rest van Eindhoven dat?
Om te scheiden moeten de burgers het plastic dus herkennen en apart houden. Dat blijkt lastig. Maar met een paar goede voorbeelden kan de afvalberg die elk huishouden iedere week weer produceert gemakkelijk worden verdeeld in echt plastic en “de rest”. Maar dan??? De grote vraag van de gemeente Eindhoven was: ”gaan we halen of laten we brengen”. Of is er een tussenvariant: “beetje brengen, beetje halen”. Als we in de regio kijken dan zien we dat er veel wordt opgehaald. Dat houdt in dat per huishouden (lees: voordeur) een rolletje zakken is uitgedeeld samen met een afvalwijzer. Slim die afvalwijzer, want er is meer van plastic dan je in eerste instantie denkt. De volle zakjes worden opgehaald. Die wegen bijna nix. Plastic is licht, heel erg licht.
In Eindhoven is gekozen voor brengen. Dat lijkt een logische keuze. Eindhoven is heel erg groot en dicht bevolkt. Er is dan ook veel plaats voor inzamelpunten. Dat zijn bakken langs de straat, op wat je zou noemen “strategische punten”. De bakken worden gevuld door de burgers van Eindhoven die met groot gemak de bakken binnen de kortste keer vol hebben. Dan haalt CURE de bank leeg. Toch een soort halen, maar dan minder punten. |
| |
|
|
 |
|
Wat zijn nu eigenlijk de problemen? Wij zullen deze eens op volgorde zetten.
• herkennen van plastic valt beste wel tegen: de opbrengst kan hoger door meer soorten plastic te scheiden.
• brengen van plastic valt hier en daar best tegen: de afstand kan een probleem zijn. De routine moet nog inslijten en het vereist discipline om niet als nog de volle plastic zak in de grijze container te mikken.
• brengen van plastic betekent een extra ritje. Als je dat met de auto doet dan is het milieueffect niet best. Als je dat met de fiets of lopend doet dan moet je ff aan de wandel met je zak.
|
• de verzamelbakken moeten goed toegankelijk zijn. Hier en daar is dat nog niet altijd even handig: vlak langs de straat, op het trottoir in de loop of langs het fietspad.
• de verzamelbakken moeten wel op tijd leeggehaald worden, want anders krijgt de burger het gevoel dat hij wel zijn best doet, maar de gemeente niet.
• de verzamelbakken moeten er piekfijn uitzien. Plastic heeft nu nog een schoon imago. Dat willen we graag zo houden.
De felste discussies zijn nu over het halen of het brengen. De burgers van Eindhoven vinden het brengen nu een last. Er is wel begrip voor, maar het is voor velen een probleem. Brengen betekent ook dat je er dan wel altijd bij wilt kunnen. Dus een schone bak waar jouw pakketje plastic dan nog bij past. En als dan blijkt dat ie overvol zit en dat er al van alles naast staat dan is dat heel dubbel. Enerzijds: het werkt. Anderzijds, waar blijft de gemeente.
Is er een alternatief? Ja, dat is er. Kijkend naar de gemeenten om ons heen die allemaal halen is er een alternatief. Dat lijkt sterk op het halen van het oud papier. In een speciale zak het plastic verzamelen en een keer per week aanbieden aan de ophalers. In Eindhoven is dat onderzocht en dat wordt te duur. Brengen is goedkoper.
Er is dus niet gekozen voor halen. Dat had ook gekund door een nieuwe bak te introduceren bij de mensen thuis. Een witte? Deze vorm van halen zou wel betekenen dat de structuur van het halen van afval af gaat wijken met wat wettelijke verplicht is in Nederland: een week de groene en een week de grijze. Dan komt er net als het oud papier een ophaal programma NAAST. Weer zo een wagen door de straat om ons vuil op te halen. Het lijkt er op dat wij ons bij het brengen moeten neer leggen net als bij het brengen van het glas.
Is er dan wat te doen aan de over volle plasticbak? Ja, vaker legen! Of, en dat hebben ze in Den Bosch nu geïnstalleerd, een container die het plastic heel sterk in elkaar drukt. Dan kan er 10 keer zo veel in. Dan hoef je m ook maar eens in de tien keer te legen. In plaats van een keer per week een keer per kwartaal. Of, de bak kan veel kleiner en dat staat ook beter op straat, een kleinere bak.
Als de “plasticbak” net zo een succes moet worden als de glasbak moet er aan een aantal voorwaarden worden voldaan. Voorwaarden die tegemoet komen aan de geconstateerde problemen. Dan moet plastic goed herkend worden. Dan moet de Eindhovenaar er geloof in hebben. En vooral, dan moet de gemeente laten zien dat het ook voor haar en heel serieuze zaak is. Dan moet de bak sneller geleegd worden en dan moeten nog maar eens nadenken over een bak die alles samenperst. En, wie weet, kunnen we binnenkort thuis ook met een kleine pers aan de gang.
Rens ten Hagen
De Stadspartij Eindhoven
|
>terug<
Reageren.
|
| 
|
